ไม่ตั้งเป้าหมายทางการเงิน สร้างปัญหาได้มากกว่าที่คิด !!??

แล้วถ้าเรา “ไม่” ตั้งเป้าหมายทางการเงินล่ะ !!??

การไม่ตั้งเป้าหมายทางการเงิน ก็คือการทำตรงกันข้ามกับที่เล่ามาข้างต้นทั้งหมด !!

• ไม่ได้คิดล่วงหน้า ว่าชีวิตเรามีเป้าหมายอะไรบ้าง จึงอาจทำให้หลงลืมเป้าหมายสำคัญบางอย่างไป เช่น ไม่ได้วางแผนเกษียณ แล้วไปคิดได้ตอนที่กำลังจะเกษียณ
• ไม่ได้คิดล่วงหน้า ว่าเป้าหมายของเรา ต้องใช้เงินมากแค่ไหน อาจทำให้เข้าใจผิดไปว่า เรามีเงินเพียงพอ แต่เมื่อถึงเวลาพบว่า เงินที่มีไม่เพียงพอ

ซึ่งการที่ไม่ได้เตรียมการวางแผนไว้ล่วงหน้า อาจสร้างปัญหาได้มากกว่าที่เราคาดคิด

• ไม่ว่าจะเป็นการถูกสถานการณ์เฉพาะหน้า บังคับให้ตัดสินใจทั้งๆ ที่ไม่พร้อม
• เสียโอกาสในการเตรียมการล่วงหน้า ซึ่งควรได้ใช้ในการหาข้อมูลความรู้เตรียมไว้ หรือ ทำให้ละเลยเป้าหมายสำคัญแต่ไม่เร่งด่วน

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเราไม่ได้วางแผนซื้อรถไว้ล่วงหน้า ว่ารถราคาเท่าไรที่เราพอจะซื้อไหว ไม่ได้วางแผนเก็บเงินก้อนสำหรับดาวน์รถ และไม่รู้ว่าเรามีกระแสเงินสดเหลือพอจะผ่อนรถได้เดือนละเท่าไร

• ถ้าเราถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องซื้อรถ หรือ เราตัดสินใจซื้อรถที่ราคาสูงเกินกำลัง สิ่งที่เกิดขึ้นอาจเป็นว่า ต้องกู้เงินมาดาวน์ มีภาระผ่อนชำระรายเดือนเพิ่ม
• กู้เงินมาซื้อบ้าน แล้วเงินเหลือไม่พอจ่ายค่าตกแต่งบ้านก่อนย้ายเข้า หรือกระทั่งไม่พอจ่ายค่างวดบ้าน ทำให้ต้องลดคุณภาพชีวิตลง หรือต้องไปลดเงินที่เตรียมไว้เพื่อเป้าหมายอื่นๆ ไปจนถึงกรณีสุดโต่ง (แต่เกิดขึ้นจริงมาแล้ว) คือต้องกู้เงินมาผ่อนแต่ละงวดวนไปมาจนกลายเป็นปัญหาหนี้สินเรื้อรัง
• ถ้าเราไม่ได้วางแผนเกษียณ และคิดไปว่าเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ หรือเงินบำนาญที่ได้น่าจะเพียงพอใช้จ่าย เมื่อถึงเวลาที่เกษียณจริง อาจกลายเป็นว่ามีรายจ่ายที่ไม่ทันได้คิดวางแผนไว้ก่อนเกิดขึ้นมา เช่น ต้องซื้อรถคันใหม่ ต้องปรับปรุงบ้าน หรือ เจ็บป่วยแล้วต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม ทำให้เงินเกษียณที่ดูเผินๆ เหมือนจะเพียงพอ อาจไม่พอใช้อย่างที่คิดไว้คร่าวๆ

หรือแม้แต่คนที่รู้จักออมเงิน แต่ไม่ได้ตั้งเป้าหมายใดๆ พอมีเหตุต้องใช้เงิน ก็ใช้ไปเรื่อยๆ เพราะคิดว่ามีเงินพอ แต่พอถึงเรื่องที่เป็นเป้าหมายจำเป็น เงินกลับเหลือไม่พอจ่าย ต้องไปกู้ยืมคนอื่น