แผนการเงินของแพทย์ แตกต่างจากอาชีพอื่นอย่างไร ?

2. เข้าถึงเครื่องมือทางการเงินที่แตกต่าง

2.1 มีสวัสดิการสุขภาพที่ครบถ้วน แต่ยังคงมีความเสี่ยง

แพทย์ที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาล มักจะมีสวัสดิการสุขภาพที่ครอบคลุม โดยถ้าได้รับการรักษาในโรงพยาบาลที่แพทย์ประจำอยู่ ก็มักจะเบิกค่ารักษาได้เกือบทั้งหมด

ทำให้แพทย์จำนวนหนึ่งมองว่า การทำประกันสุขภาพเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น เนื่องจากมีสวัสดิการด้านสุขภาพที่ครบถ้วนเพียงพออยู่แล้ว

อย่างไรก็ตามการมีสวัสดิการที่ครบถ้วน ก็ยังมีสิ่งที่ควรต้องเฝ้าระวัง ยกตัวอย่างกรณีที่มีการเปลี่ยนโรงพยาบาลที่ทำงาน แต่โรงพยาบาลที่ใหม่ไม่ได้มีสวัสดิการในลักษณะเดียวกัน ความคุ้มครองด้านสุขภาพที่เคยมีอยู่ก็จะหายไป

หรือในกรณีที่เป็นแพทย์ในโรงพยาบาลเอกชน และไม่ได้เป็นข้าราชการ เมื่อต้องเกษียณจากอาชีพ สวัสดิการเหล่านี้สามารถหายไปได้เช่นเดียวกัน

ซึ่งถ้าแพทย์ต้องการทำประกันสุขภาพในภายหลัง เมื่อสวัสดิการที่มีหายไป ก็อาจไม่สามารถซื้อประกันสุขภาพได้ เนื่องจากบริษัทประกันจะพิจารณาถึงประวัติสุขภาพในขณะที่ยื่นทำประกันด้วย โดยเมื่ออายุเพิ่มขึ้น สุขภาพก็อาจมีแนวโน้มเสื่อมถอยลง เพราะฉะนั้นโอกาสที่บริษัทประกัน จะรับทำประกันก็จะยิ่งน้อยลงเมื่ออายุมากขึ้นนั่นเอง

เพราะฉะนั้นถึงแม้จะมีสวัสดิการสุขภาพที่ครบถ้วนแล้ว ก็ควรมีการทำประกันสุขภาพไว้บางส่วน เผื่อในกรณีที่สวัสดิการที่มีอยู่นั้นหายไป ก็จะยังเหลือความคุ้มครองจากประกันที่ทำไว้เอง ซึ่งสามารถช่วยแบกรับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ในกรณีที่เจ็บป่วยได้

2.2 มีโอกาสเข้าถึงสินเชื่อที่ดอกเบี้ยถูก

สถาบันการเงินต่างๆ มักจะมีสินเชื่อเงื่อนไขพิเศษ ให้กับกลุ่มวิชาชีพทางการแพทย์โดยเฉพาะ โดยมักมีอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่า และ/หรือ มีระยะเวลาการกู้ยาวกว่าสินเชื่อ สำหรับอาชีพอื่นๆ  

แต่ในข้อดีนี้ก็อาจจะเป็นข้อเสียได้เช่นกัน เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยที่ถูกจึงอาจเป็นแรงจูงใจให้แพทย์กู้ หรือใช้สินเชื่อเกินความจำเป็นได้เช่นกัน เช่น การซื้อบ้านในราคาที่สูงมาก ๆ หรือ ซื้ออสังหาริมทรัพย์พร้อมกันหลายแห่ง เป็นต้น

ซึ่งถ้าหากไม่มีการวางแผนการเงินที่ดี ก็อาจทำให้เกิดสถานการณ์ที่มีการกู้หนี้ยืมสินมากเกินความจำเป็น และส่งผลเป็นปัญหาหนี้สินต่อไปได้